กลับมาแล้วค่ะ ที่จริงกลับตั้งแต่เมื่อวันจันทร์ตอนดึกๆแล้วหละ แต่พอกลับมาก็มีงานมาสุมรออยู่เลย ก็เลยต้องก้มหน้าก้มตาปั่นงานชดเชยกับ 5 วันที่หนีไปเที่ยว ก็เลยไม่มีเวลาอัพบล็อกหรืออัพรูปเลยน่อ >_< ฮือๆ

วันนี้ไม่ได้ทำงานค่ะ เพราะพี่สาวกับพี่เขยพาหลานๆมาเที่ยวที่บ้าน ก็เลยพักงาน 1 วัน เพื่อเล่นกับหลานสาวสองคน หุๆ น่ารักน่าชังมากเช่นเคย เริ่มรู้สึกว่าตัวเองแก่แล้วหละนะ เพราะตามหลานไม่ค่อยจะทัน (ปรู๊ดไปปร๊าดมา วิ่งไปนู่นมานี่ จนไล่จับไม่ทันเลยค่ะ เข้าใจลึกซึ้งแล้วกับคำว่าจับปูใส่กระด้ง.... นี่ขนาดปูแค่ 2 ตัวนะเนี่ย)

หลานคนโต ตอนนี้ 3 ขวบครึ่งละ ติดแม่กับพ่อมาก ไม่ค่อยสมาคมกับคุณน้าหรอกค่ะ บางทีก็หมั่นไส้เล็กนะ (ก๊าก) เพราะพอจะอุ้มหรือไปพูดคุยด้วยเค้าจะเมินๆเชิดๆ แบบว่าหยิ่งอ่ะ ไม่ใช่แม่ตูตูไม่ให้อุ้ม อะไรประมาณนั้น (ว่าเข้าไปโน่น ฮา) แต่พออารมณ์ดีแล้วจะน่ารักมากเลย แล้วยังฉลาดแกมโกงด้วย ปรกติไม่ให้อุ้มใช่มะ? แต่พอเค้ามีธุระ หรือจะตามหาแม่ขึ้นมาล่ะก็.... หว่านเสน่ห์เลยค่ะ เดินเข้ามาหาแล้วก็บอกว่า "น้า**อุ้มไปหาแม่หน่อยสิคะ" โอ้ว....อุ้มค่ะอุ้ม พออุ้มไปหาแม่เจอแล้ว แกแทบจะโดดหนีเลยหล่ะ วิ่งเข้าไปหาแม่แล้วก็ไม่แลเราอีกเลย ให้ความรู้สึกถูกถีบส่งมาก ฮา.... แต่ก็น่ารักไปอีกแบบนะ เจ้าเล่ห์เจ้ากลแบบนี้

ส่วนหลานคนเล็ก ยังไม่ 2 ขวบดี ค่อนข้างจะขี้อ้อน ชอบให้อุ้ม ชอบให้ป้อน เกาะติดเราสารพัด พอเราเดินขึ้นชั้นสองไป หลานก็วิ่งทั่วชั้น 1 ตามหาคุณน้าเลยค่ะ โฮะๆๆๆ รู้สึกว่าคนเล็กจะหัวอ่อนหน่อยก็เลยหลอกง่าย แล้วก็ยังไม่รู้จักใช้เล่ห์กล(ไม่เหมือนคนโต ที่ค่อนข้างจะรั้น)เช่น คนเล็กขอกินขนม จะแย่งขนมในมือ แต่พอเราบอกว่ายังไม่ได้ใส่กางเกงยังกินไม่ได้ ให้ไปใส่กางเกงก่อน (พี่สาวเพิ่งล้างก้นให้ลูก) ก็เชื่อคับ แบบว่า วิ่งไปให้แม่เค้าใส่กางเกงให้ เปลี่ยนเสื้อให้ แล้วค่อยมาทวงขนม วู้ยยยย น่ารัก

เอาล่ะ หลานๆทานข้าวเสร็จแล้ว คุณน้าขอตัวกลับไปเล่นกับหลานๆต่อก่อนนะคะ อิๆๆ สำหรับบล็อกพอแค่นี้น่อ

วันนี้....บอกไม่ถูกอารมณ์ตอนนี้มันปนกันยุ่งไปหมด ทั้ง เสียใจ เศร้า เหงา เสียดาย

ฉันกำลังเข้าโหมดเศร้าค่ะ....เศร้ากับ"เพื่อนแสนดีของมนุษย์"ตัวหนึ่ง ซึ่งอยู่กับครอบครัวมาเกือบ 3 ปี และเพิ่งจากไป....อย่างไม่มีวันกลับ

จริงๆที่บ้านก็ทำใจมานานแล้ว ว่านินจาไม่แข็งแรง อวัยวะภายในอ่อนแอ อาจจะอายุไม่ยืน แต่พอมาถึงวันแบบนี้ น้ำตาก็ยังไหล....ไหลเหมือนไม่เคยทำใจมาก่อน หรืออาจจะเพราะเราหลอกตัวเองมาตลอด โดยเฉพาะวันนี้ หลอกตัวเองว่า นินจาจะแข็งแรงเหมือนเก่า....

พอกลับบ้านมาดึกๆ เจอความเป็นจริงเข้า ก็เลยตะลึงขนาดนี้.... น้ำตาที่ไหลจนเกือบแห้งไปแล้วตั้งแต่เมื่อเช้า กลางวัน และบ่าย กลับมาปริ่มที่ขอบตาอีกครั้ง....

ใจหนึ่งก็คิดว่า เราไม่ควรเศร้า เพราะเขาจากไปแล้ว จะได้ไม่ต้องทรมานกับร่างกายที่ขี้โรค ไม่ควรร้องไห้เพราะจะทำให้เขามีห่วง ไม่ควรเสียใจเพราะเขาจะไม่สามารถไปสู่สุคติได้ แต่อีกใจก็ยังเถียงอยู่ ว่ามันยังไม่ถึงเวลาอันควรของเขา....ยังอยากให้เขามีชีวิตต่อไป

ต่อไปนี้จะไม่มีนินจามาเคาะหน้าต่างขอขนม ให้ฉันสะดุ้งเล่นๆกลางดึกอีกแล้ว
ต่อไปนี้จะไม่ได้ยินเสียงหอน"โง่วๆ"ของนินจา เวลาขอของกินจากน้องชายฉันอีกแล้ว
ต่อไปนี้จะไม่ได้ลูบหัวขาวๆที่ดูเหมือนคนหัวเถิกของนินจาอีกแล้ว
ต่อไปนี้จะไม่ได้เห็นพ่อพานินจาออกไปวิ่งเล่นที่สนามบ้านคุณย่าอีกแล้ว
ต่อไปนี้จะไม่ได้เห็นแม่ปลุกปล้ำพยายามจับนินจาอาบน้ำอีกแล้ว

นินจาตอน 1 ขวบ ยังเลี้ยงในห้องคอมอยู่

นินจากับ"ป้าจีจี้" เวลาพาไปเดินเล่นบ้านโน้น

"ขอมือ"
"อ่ะ ให้มือ แต่แถมปากด้วยนะเจ๊"

หน้าร้อน ขนร่วง แม่ต้องแปรงขนให้

"แฮ่!!! เอาขนมมาซะดีๆ!!!"

นินจากับพ่อ
นี่ก็อายุหลายเดือนแล้วแต่ยังชอบนั่งตักคนค่ะ
โดยเฉพาะตักคุณพ่อ
คงเพราะเลี้ยงในบ้านมั้งเลยขี้อ้อนมาก

นินจากับแม่
นินจาชอบมองหน้าคนแบบใกล้ๆค่ะ
บางทีก็เผลอเอาจมูกทิ่มเข้าตาแม่ฉัน
สงสัยคงลืมไปว่าตัวเองจมูกยาว

นินจากับฉัน
เวลาจะออกไปข้างนอก แต่งตัวเสร็จแล้ว
ออกมาเจอนินจา มักจะอดไม่ได้ที่จะเล่นกับมัน
แต่ต้องเล่นห่างๆค่ะ ไม่งั้นเสื้อผ้าดูไม่จืดแน่ๆ...

นินจากับน้องชาย
ขวบกว่าๆแล้วแต่ยังขี้อ้อนไม่เลิก
ดูมันพยายามนั่งตักน้องฉันสิคะ
คงนึกว่าตัวเองตัวเล็กเหมือนสมัยอายุ 3 เดือน

นินจากับเพื่อนของฉัน
คนนี้ชอบนินจามาก มักจะกรี๊ดกร๊าดบอกว่านินจาหล่อ
นี่ภาพก่อนจะไปงานแต่งงานเพื่อนค่ะ
พวกฉันแต่งสวยทั้งสองคน แต่ออกมานั่งเล่นกับหมา....

นินจากับหนุงหนิง ชิสุที่ได้มาทีหลัง
หนุงหนิงชอบเล่นกับพี่นินจามากๆ
นินจาก็ชอบเล่นกับหนุงหนิง
(เล่นเหมือนเป็นของเล่นเลยค่ะ คาบจนขนเปียกหมด)


นินจากับลูกบอล
ซื้อให้วันแรกนินจาสงสัยลูกบอลมาก
(ไอ้นี่อะไร มีเสียงปี๊บๆด้วย!)
ยังไม่กล้าคาบเล่น
แต่หลังจากนั้นพอคุ้นแล้ว ก็เล่นทั้งวัน
เสียงดังแสบแก้วหูมากๆค่ะ ก๊ากๆ

ต่อไปนี้....คงเข็ดไปอีกนาน กับการหา"เพื่อน"มาไว้ในบ้าน เพราะแต่ละครั้งที่สูญเสียไป ก็เศร้าตรมกันใหญ่โตเหลือเกิน.... ไม่แน่ ที่บ้านฉันอาจจะไม่มีสุนัขตัวใหม่มาอีกแล้ว เหลืออีก 2 ตัว ถ้าล้มหายตายจากไปหมด ขออยู่กันแบบมีแต่คนก็แล้วกัน

ไม่อยากร้องไห้อีกแล้ว....

วันนี้มันดูเหงาๆ
ดูมันทึมๆเหมือนสีเทาๆ
ไม่มีเธอแล้วจริงๆ
ไม่มีเธอแล้วใช่ไหม
มีแค่เรา (มีแค่เรา)

คำพูดที่เคยได้ฟัง
รอยยิ้มที่มีให้ฉันเสมอ
วันนี้ไม่มีมองไปไม่เจอ
ความเหงามาเคาะประตูแล้วล่ะ

อยู่ๆวันนี้ทำไมมันแปลกไป

เปลี่ยนไปทุกอย่าง จากเมื่อวาน
เมื่อฉันไม่มีเธอใกล้ๆ
เปลี่ยนไปทุกอย่าง เมื่อเธอไป
มันเหมือนขาดอะไรสักอย่าง
ดูอ้างว้างไปทุกอย่าง
อยากให้เธอรู้บ้าง
ห้องนี้มันเหงาจนอยู่ไม่ไหว....จริงๆ

หมดแล้วคืนวันแสนหวาน
ไม่เหลือความผูกพันความฝันวันวาน
เปลี่ยนไปแล้วจริงๆ
เปลี่ยนจากชีวิตประจำวัน....ที่ต้องการ
มองไปก็เจอเรื่องราว
ความหวังบวกความเหงาในห้องของฉัน
ตรงนี้เคยนอนนับดาวด้วยกัน
ตรงนี้ที่เคยมีเธอข้างฉัน

แต่ว่าวันนี้นั้นมันไม่มีใคร

เปลี่ยนไปทุกอย่าง จากเมื่อวาน
เมื่อฉันไม่มีเธอใกล้ๆ
เปลี่ยนไปทุกอย่าง เมื่อเธอไป
มันเหมือนขาดอะไรสักอย่าง
ดูอ้างว้างไปทุกอย่าง
อยากให้เธอรู้บ้าง
ห้องนี้มันเหงาจนอยู่ไม่ไหว....

โลกนี้มันดูไม่เหมือนเดิม
เหมือนไม่มีใครเลย
เพราะคนที่ใจฉันคุ้นเคยได้ขาดหายไป
เหงา....
อยากจะรู้ว่าเธอจะเป็นบ้างไหม

ก่อนนี้ฉันเคยมีเธอร่วมทาง
ก่อนนั้นฉันเคยมีเธอร่วมฝัน
แต่ว่าวันนี้นั้นมันไม่มีใคร
ไม่เหลือใคร....

เปลี่ยนไปทุกอย่าง จากเมื่อวาน
เมื่อฉันไม่มีเธอใกล้ๆ
เปลี่ยนไปทุกอย่าง เมื่อเธอไป
มันเหมือนขาดอะไรสักอย่าง
ดูอ้างว้างไปทุกอย่าง
อยากให้เธอรู้บ้าง
ห้องนี้มันเหงาจนอยู่ไม่ไหว....

เพลง : เปลี่ยนไปทุกอย่าง
ศิลปิน : Friday (I'm In Love)

พักให้สบายนะนินจา
ไม่ต้องเป็นห่วงทางนี้
สู่สุคติเถอะน้องรัก
(ขอโทษนะนินจา รูปเละไปหน่อย พอดีฝีมือมีแค่นี้)

edit
- เช้าแล้ว เข้ามาเพิ่มรูปอีกหน่อย

edit @ 2005/11/30 08:54:47
edit @ 2005/11/30 12:45:34
edit @ 2005/12/21 12:23:14
edit @ 2006/10/18 20:56:56

แหม พอ exteen หายล่ม (ขอขอบคุณทีมงานที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำเพื่อสมาชิก.... กู้ข้อมูลเก่าคืนมาได้แค่นี้ก็ดีใจแล้วล่ะ ขอบคุณมากๆค้าบ) กะว่าว่างๆจะอัพ blog เอาข้อความของเก่ามาใส่ซะหน่อย แต่เมื่อวานกับเมื่อวานซืนเนตไม่ค่อยดีมั้ง เปิด exteen ไม่ค่อยติด รอโหลดนานมาก และเข้าไม่ได้เป็นระยะๆ ต้องคอยกด refresh ก็เลยไม่ได้อัพซะที

เช้านี้มีเรื่องอื่นให้อัพแทน หงิกๆ...

จีจี้ สุนัขพันธุ์ผสมที่ได้มาฟรีๆ เพราะเจ้าของเดิมไม่อยากได้ เนื่องจากพูเดิ้ลแม่พันธุ์ที่บ้าน ออกไปกระดี๋กระด๋ากับหนุ่มนอกบ้านแล้วได้ลูกข้ามสายพันธุ์มา เค้าเอามาฝากพ่อของลุงหมอ(สัตวแพทย์ที่เป็นเพื่อนกับพ่อเรา และมีลูกเรียนที่เดียวกับน้องชายเรา)ให้ฉีดยาตายทั้งครอก คุณตาหมอ(พ่อของลุงหมออ่ะ ไม่รู้จะเรียกว่าอะไร ฮ่าๆๆ)เลยเอามาที่โรงเรียนแล้วอวดลูกหมาอันแสนน่ารัก ให้ผู้ปกครองให้เอากลับไปเลี้ยง แม่เราก็สอยมาตัวนึง

มหกรรมแย่งกันตั้งชื่อลูกหมาจึงเกิดขึ้น...

ไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่าแม่เราชนะ และตั้งชื่อว่าจีจี้ เพราะตอนนั้นแม่เราชอบดูการ์ตูนช่อง 9 สมัยนั้นฉายเรื่องดราก้อนบอล แม่เราชอบจีจี้มาก (จีจี้คือเด็กแก่แดดที่พอโตมากลายเป็นภรรยาของซุนโกคู หรือ หงอคง) ที่บ้านเราถ้าเกิดทะเลาะกันเรื่องตั้งชื่อหมา จะใช้วิธีนั่งล้อมวงกว้างๆ จับลูกหมาไว้กลางวง แล้วนั่งเรียกชื่อที่ตัวเองต้องการตั้ง ถ้าน้องหมาเดินไปหาใคร คนนั้นจะชนะ

แล้วแม่เราก็ชนะอยู่เรื่อยด้วยสิ ชิชะ!!

เมื่อเช้านี้คุณยายจีจี้ จากไปอย่างสงบ ด้วยวัย 14 ปี เราทั้งเศร้า ทั้งเหงา และเสียใจ แต่ หนนี้ทำใจได้ค่อนข้างเร็ว เพราะเรารู้มาตลอดว่าจีจี้แก่มากแล้ว อีกอย่าง การที่จีจี้นอนหลับแล้วตายไปเฉยๆโดยไม่ทรมาน ก็ทำให้เราไม่เจ็บปวดมากเท่าไหร่ ก็เลยสามารถบอกลาจีจี้ด้วยความสงบและรอยยิ้มได้

จีจี้ สู่สุคตินะ เราจะคิดถึงเธอ

จีจี้กับนินจา ภาพนี้เก่าละ น่าจะประมาณปีที่แล้ว

จีจี้ เมื่อต้นปีนี้ สังเกตได้ว่าหง่อมไปอย่างเห็นได้ชัด อิอิ

ลาก่อนจีจี้

ภาพจาก Oekaki

edit @ 2005/12/21 12:22:38