หลังจากที่บ่นเรื่องกระทู้พันติ๊ปจนหนำใจแล้วก็ได้เวลาหลั่นล้า~ 

Entry นี้ตั้งชื่อเลียนแบบอุริ.... (<< คนที่คอสเป็นหมอพรทิพย์ในบ้านเราเมื่อวานนี้อ่ะ กร๊าก กั่ก ๆ ๆ ๆ ๆ)

新しい自分...  Atarashii jibun! ฉันคนใหม่ 

เอิ๊วววว

แต่เราไม่ได้เปลี่ยนทรงผมหรอกนะคะ แค่ทำอะไรที่เมื่อก่อนไม่ทำ หรือปรกติไม่ค่อยได้ทำเท่านั้น นั่นคือ.... ดูละครทีวีของญี่ปุ่น ฮิ้ววววววว (พอเอาไปเล่าให้เพื่อนฟังว่าตูดูละครเรื่องนี้นะ เพื่อนมีแอบน้อยใจ ว่าแบบจิก ๆ มาค่ะ ประมาณว่าทีเรื่องนี้ดูได้ ทำไม 1 Litre of Tears ที่ไรท์มาให้ดันไม่ดู - แม้~~~~ ขอทำใจหน่อยสิ ฮือ ก็กลัวดูแล้วร้องไห้นี่หว่า แต่เรื่องนี้มันละครเฮฮาอ่ะ ก็เลยดู งืม ๆ)

เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่าอุริเอาละครมาให้ดูในคอมค่ะ เรื่อง 正しい王子のつくり方 (Tadashii Ouji no Tsukurikata - Prince Recipe - "สูตรผลิตเจ้าชาย" ก๊าก) พอดูปุ๊บ ก็กรี๊ดพระรองทันที (คือเรื่องนี้เหมือนเค้าจะให้มีพระเอก 1 คน พระรอง 4 คนน่ะค่ะ ฮ่า) คือทุกอย่างมันดูดีไปหมด ทั้งหน้าตา บุคลิก น้ำเสียง และวิธีการพูด รวมทั้งอารมณ์ที่ส่งออกมาจากสายตาด้วย แค่ดูแบบแซมเปิ้ล ๆ ไปไม่กี่นาที ติดหนึบในทันที.... นั่งดูรวดเดียว 12 ตอนค่ะ (4 ชั่วโมงผ่านไปไวเหมือนโกหก ป๊าด!!)

ยิ่งดูไปก็ยิ่งเห็นคุณน้องคนนั้นเท่ยิ่งขึ้น (ดาราที่แสดงบทนั้น เกิดปี 1985 ค่ะ อายุเท่าน้องชายเราเลย ก๊าก) หลังจากนั้นเลยทำให้เกิดปรากฏการณ์วิปริตแปลกประหลาดสุด ๆ ขึ้นกับเรา นั่นคือ "กรี๊ดดารา" ค่ะ ซึ่งเป็นปรากฏการณ์หายากมากกกกกก ที่ถ้าหากจำไม่ผิด เคยเกิดครั้งสุดท้ายเมื่ออย่างน้อยก็ 8 ปีมาแล้ว คือตอนที่ได้เห็น Jet Li เล่นบทนักฆ่าในเรื่อง Lethal Weapon (คงภาค 4)

สรุปว่าโดนอุริล้างสมอง!!!! หนอย อุริเนี่ย โคตรจะมอมเมาเยาวชนเลย แย่ แย่ แย่ งึม ๆ ๆ

แต่หลังจากที่ไปค้นสารพัดเว็บบนกูเกิ้ล และเปิดนิตยสารของอุริดูแล้ว สรุปได้ว่าชอบเค้าตอนเล่นบทนี้เท่านั้น ในบทอื่นหรือตอนเป็นตัวของเค้าเองนั้น เฉย ๆ ค่ะฮ่า....

เพราะงั้นวันนี้จะเอารูปตัวละครนั้นมาแฉ เอ๊ย มาแบ่งกันดูนะคะ

อ๊ะ จริงสิ ก่อนอื่นก็แนวเรื่องของละครเรื่องนี้ คือเหตุเกิดที่โรงเรียนหญิงล้วนค่ะ แล้วมาวันหนึ่ง ผู้อำนวยการ (ล่ะมั้ง) ก็ดำริว่า ปีหน้าจะเปลี่ยนโรงเรียนให้กลายเป็นสหศึกษา ปีนี้เลยถือโอกาสวันปีใหม่ มีอะไรใหม่ ๆ ได้แก่ ให้นักเรียนชายที่สอบเข้า บลา ๆ ๆ มาเรียนที่โรงเรียนนี้ 10 คนก่อน

แล้วมันก็เกิดเรื่องวุ่น ๆ ขึ้น เนื่องจากเจ้าชายที่สาว ๆ ฝันหวานกันนั้น ไม่ได้เป็นตามในจินตนาการเลย พวกเธอจึงต้องหาสารพัดวิธี มา "เสก" เจ้าชายขึ้นมาด้วยมือตัวเอง นั่นคือกลยุทธ Ouji Produce! (เป็นที่มาของชื่อเรื่อง) ฮ่า!!

edit @ 6 May 2008 18:41:56 by Valentino

วันนี้ อ่ะ ไม่สิ... เมื่อวานนี้ต่างหาก เนื่องจาก(จิตไม่)ว่าง และเป็นวันลอยกระทงก็เลยนั่งวาดการ์ตูน บรรยายเหตุการณ์วันลอยกระทงสมัยมัธยมปลายขึ้นมา 1 เรื่อง

วันนั้นที่โรงเรียน อาจารย์เตรียมอุปกรณ์ทำกระทงใบตองให้พวกเรา และให้จับคู่กัน 2 คนเพื่อประดิษฐ์กระทง 1 กระทง ทำกระทงในชั่วโมงเรียนคหกรรม (ถ้าจำไม่ผิด)

จริงๆต้องมีธง ธูป เทียน ด้วย แต่ขี้เกียจวาด กั่ก!!!

เราจับคู่กับเพื่อนซี้ในกลุ่ม ชื่อปูเป้

แต่ด้วยความที่ต้นกล้วยมันไม่ได้สมมาตร...
พออาจารย์แจกมาเป็นแว่นใหญ่ๆแล้ว มันดูไม่สวยเลย

ดังนั้น เราต้องพยายามทำให้มันกลม!!!

น.ส. วาเลนติโน่ไม่รอช้า จัดการดึง ทึ้ง สับ
แต่เนื่องจากลอกออกกี่แผ่นๆมันก็ไม่กลมซะที เลยลอกไปเรื่อยๆ

สุดท้ายเหลือแค่ 3 นิ้ว... ในขณะที่ความสูงคงเดิม คือ เกือบ 2 นิ้ว
(เป็นฐานกระทงที่รูปร่างเหมือนกระป๋องปลากระป๋องมาก กร๊าก)
ขอโทษนะปูเป้..... ที่เราทำแกตกใจจนตาเหลือกคราวนั้น แกคงอายุสั้นลง 3 ชั่วโมง

หลังจากนั้น พอหลังเลิกเรียน นักเรียน ม. 6 ทุกคนที่ไม่รีบกลับบ้าน ได้รับเชิญมาร่วมลอยกระทงกับคณาจารย์และผู้อำนวยการโรงเรียน เพื่อเป็นสิริมงคลและเป็นการส่งท้ายปีสุดท้ายที่เราจะได้เรียนที่นี่ แต่เนื่องจากโรงเรียนไม่มีคลองหรือแม่น้ำ เลยลอยที่บ่อน้ำเสียข้างหลังโรงเรียนแทน ^^;;

มันก็เป็นบ่อคอนกรีต แบบที่มีขอบสูงและหนาอย่างในรูป
ที่จริงมีเครื่องบำบัดน้ำเสียลอยอยู่ด้วย แต่ขี้เกียจวาด อิอิ

อ่า... มันก็เป็นบ่อที่กลิ่นเหม็นพอสมควรเลยล่ะ
แต่อาจารย์ทุกคนก็ทนดมขี้ไก่เหมือนเราทั้งนั้น อิอิ เท่าเทียมกัน หยวนๆ

พอใกล้ถึงเวลา ทุกคนก็มายืนรอบๆบ่ออย่างแน่นขนัด
ฝั่งอาจารย์และผอ.จะไม่ค่อยเบียด เพราะนักเรียนกลัวทำผอ.ตกบ่อ

เรายืนแถวหน้าสุดเลย เพื่อนๆยืนข้างๆบ้าง ข้างหลังบ้าง

เนื่องจากมีคนเยอะและคนแน่น ทำให้มีคนเสียการทรงตัวบ้าง
บางคนก็เซกันเป้นทอดๆเพราะโดนคนที่เสียหลักก่อนถลามาชน

เพื่อนซี้คนหนึ่งในกลุ่ม ไม่รู้เสียหลักเพราะอะไร ก็เซถลามาใส่เรา
ทำให้กระทงหลุดมือไป.....

(จริงๆเพื่อนคนนี้ยืนแถว 2 นะ อยู่ข้างหลังเรา แต่เราวาดคนบังข้างหน้าไม่ได้ เหอๆ)

เพราะความที่คนเบียดมาก เราก็เลยเซมั่ง
แถมไม่พอ หัวเข่าไปชนขอบบ่อด้วย

โชคยังดีที่พอหัวทิ่มลงไปแล้ว ไปนั่งคุกเข่าบนส่วนที่เป็นคอนกรีตพอดี
(รู้แล้วว่า ทำไมเค้าต้องทำด้านบนของขอบบ่อให้กว้างขนาดนี้ -_-;;)

กระทงน้อยลอยละลิ่ว~~~
ฟริ้วววววว~~~~~~~~~~~~~~~!!! ต๋อม!!!!

ตกน้ำดังต๋อมเลย (หน้าทิ่มลงไปแบบคว่ำอีกตะหาก)
ดอกไม้ดอกเม้ยหลุดกระเด็นออกมาจากข้างในกระทงหมด
แถมตัวเราก็ออกไปนั่งแสล๋นอยู่คนเดียว เด่นสุดๆ
คุกเข่าคารวะผู้อำนวยการ...

รู้สึกถึงทุกๆสายตาที่มองมาเป็นทางเดียว...
แน่นอนว่าผู้ก่อเหตุวิ่งหนีไปแล้ว....
ตอนนั้นเรายังไม่รู้หรอก เพราะมัวแต่ตะลึง
เลยสนใจแต่กระทง ไม่ทันได้สนใจเพื่อนข้างหลัง
มารู้ทีหลังน่ะ ว่ามันวิ่งหนีไปทันทีเลย
หนอย มันทำเราหน้าแหกขนาดนั้นแต่ไม่อยู่ดูใจกันมั่ง)

กระทงน้อยลอยละล่อง~~~
ขโมยซีนไปในพริบตา.... โอ้จอร์จมันยอดมาก

ตอนนั้นตะลึงยิ่งกว่าเดิม เพราะมันพลิกกลับมาหงายเหมือนสภาพปรกติได้!!!
คิดอะไรไม่ออก เลยยังนั่งเหวออยู่ที่เดิม

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเชียร์จากคนอื่น
พร้อมทั้งเสียงปรบมือ....
แม้แต่ทางฝั่งอาจารย์ก็ปรบมือกันใหญ๋

อายมากค่ะ... อยู่ให้โง่เหรอ พอลุกขึ้นได้ก็ใส่เกียร์หมาโกยอ้าวเลย

ตอนนั้นสมองขาวโพลน ลืมหมดแล้วเรื่องการลอยกระทง
ในหัวมีแต่ภาพท่าขายหน้าเมื่อกี้รีเพลย์อยู่ตลอด..
พร้อมกับนึกในใจว่าทำไมต้องเป็นกรูด้วย(วะ!!!)

เช้าวันถัดมา ต้องเดินเข้าโรงเรียนด้วยความรู้สึกหวาดผวา
เพราะใบหน้าเรากลายเป็นที่รู้จักในชั้น ม.6 ไปแล้ว...
ในทางลบเสียด้วย อ๊ากกกกกกกกกกกกกก

แต่จริงๆก็ไม่มีอะไรนะ เพื่อนที่สนิทกันก็แค่เอามาแซวนิดเดียวเอง อาจารย์ที่เห็นเหตุการณ์บางท่านก็แค่ถามยิ้มๆแบบหยอกๆท่านละครั้ง ไม่ได้ฉาวโฉ่อย่างที่กลัว ^^;; และไม่ได้ถูกเก็บไปล้อตลอดปีด้วย ไม่นานทุกคนก็ลืมไปหมด กั่กๆ

แต่สำรหับเราแล้ว มันเป็นวันลอยกระทงที่เราลืมไม่ลงเลยค่ะ เพราะเป็นปีแรกเท่าที่จำได้ว่าไม่ได้ลอยกระทงกับครอบครัว (คุณพ่อคุณแม่) เป็นครั้งเดียวในชีวิต(เท่าที่จำความได้) ที่ลอยกระทงที่โรงเรียน แล้วยังทำเรื่องน่าขายหน้าซะขนาดนั้นต่อหน้าประชาชี.... นี่ถ้าไม่นับตอนขึ้นไปนำร้องเพลงชาติกับสวดมนต์ตอนเช้า ที่ถูกเรียกไปช่วยแบบกะทันหันนะ ลอยกระทงหนนั้นนับเป็นวันที่เรารู้สึกอายที่สุดต่อหน้าคนจำนวนมากที่สุดเลย

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ

ร้องไห้ค่ะ วันนี้ร้องไห้ เสียใจมากๆ Steve Irwin ตายแล้ว

ใครเป็นแฟนของช่อง Animal Planet อาจจะคุ้นเคยกับชื่อนี้หรือรู้จักเขาดี เมื่อก่อนนี้เราชอบดูมากๆ รายการ "Crocodile Hunter" ของสตีฟเป็นการการที่สนุกและตื่นเต้นมากๆ เขาจะชอบพาเราไปดูสัตว์นู่นนี่ ไม่ว่าจะงู กิ้งก่า จระเข้ และอื่นๆ เขาเป็นคนพูดจาสนุกสนาน และมีชีวิตชีวา รายการของเขาทำให้เรายิ้ม หัวเราะ หรือมีความสุขได้ สำเนียงพูดของสตีฟทำให้เราติดใจมากๆ เพราะเขาพูดสำเนียงแบบชาวออสเตรเลียแท้ๆ ซึ่งออกเสียง "a" ที่เป็นสระ เอ ว่า "ไอ" เช่น mate, ก็พูดว่า ไมย์ท ค่อนข้างฟังยากนะ แต่ก็มีเอกลักษณ์ดี

เราชื่นชอบเขามากๆเลย

แต่เขาก็จากไปแล้วด้วยวัยเพียง 44 เพราะถูกเงี่ยงของปลากระเบนในขณะดำน้ำถ่ายวีดีโออยู่ที่แนวปะการัง Great Barrier Reef ใกล้ Queensland

รายละเอียดข่าว : http://news.yahoo.com/s/ap/20060904/ap_on_en_tv/obit_irwin

ขอไว้อาลัยแด่การจากไปของสตีฟ เออร์วินไว้ ณ ที่นี้ค่ะ และขอแสดงความเสียใจต่อครอบครัวของเขาด้วย

ขอให้วิญญาณของเขาไปสู่สุขคติเถอะนะ T-T

เวบไซต์ของรายการเค้า : http://www.crocodilehunter.com/(แต่เราเนตเน่า เปิดไม่ขึ้น)