ไปหัวหินมา 2 วัน 1 คืน แล้วก็ป่วยตามระเบียบ เพราะไปหัวหินทีไร ต้องได้นอนซม แล้วก็เก็บเอาไข้ไม่ก็หวัดกลับมาทุกที หนนี้ก็เช่นกัน ไปถึงปุ๊บก็งอมพระราม น้ำมูกไหล เป็นไข้ ปวดหัว ตัวร้อน อ้อนแม่ บลาๆๆ นอนซมไป 1 วัน กับ 1 คืน กับอีก 1 วัน ตอนขากลับก็นั่งป่วยอยู่ในรถนั่นแหละ ไม่หายซะทีเพราะวันจันทร์น่ะฝนตกทั้งวัน อากาศมันชวนให้ป่วยต่อเสียนี่กระไร
กลับมาถึงบ้าน เจอน้องชายและผองเพื่อน กำลังนั่งเล่นเกม Soul Calibur ที่ออกใหม่(หลายอาทิตย์แล้วล่ะ)อย่างเมามัน (ภาคนี้เลขอะไรหว่า 3 มั้ง จำไม่ได้แล้ว) หลังจากพูดคุยนิดหน่อย เราก็ตะกายขึ้นห้องไปอาบน้ำอุ่นอย่างเร่งด่วน แล้วใส่ชุดนอนลงมานั่งคุยต่ออีกหน่อย ไม่นานก็บอกลาเด็กๆ(เขาไปกินเลี้ยงฉลองให้บัณฑิตกัน) เสร็จแล้วออกไปเดินข้างนอก พาหมาไปเดินเล่น(เดินอึ)เป็นเพื่อนแม่ เดินเสร็จก็กลับเข้าบ้านได้อย่างฉิวเฉียดก่อนฟ้ารั่ว.... มันตกมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยเลย นึกจะตกก็ตกซะงั้น ฝนเม็ดใหญ่เสียด้วย ดีนะเนี่ยที่ไม่ได้โดนฝน ไม่งั้นงอมกว่านี้แหงมๆ
กลับเข้าบ้าน ล้างหน้า แปรงฟัน เตรียมตัวนอน ก่อนนอนซัดยาไปอีก 1 เม็ด อันที่จริงเขาว่าเวลาไม่สบาย ไม่ควรกินยา แต่ควรให้ร่างกายรักษาตัวเอง จะได้มีภูมิคุ้มกันมากๆ แต่กรณีของเราครั้งนี้ อิฉันไม่มีเวลามากขนาดนั้นเจ้าค่ะ ต้องรีบๆหายแล้วจะได้มานั่งปั่นงานต่อ +_+
ตอนกลางคืนสงสัยเพราะพิษไข้ก็เลยฝันอะไรประหลาดๆ ที่จริงก็ฝันประหลาดมาสองคืนแล้วล่ะ ตั้งแต่วันอาทิตย์ ตอนอยู่ที่หัวหิน แต่อันนั้นฝันมั่วมากจนจำเนื้อหาไม่ค่อยได้ ไอ้ของเช้าวันอังคารนี่สิ ประมาณตี 5 เราสะดุ้งตื่นเพราะฝันนั่นแหละ... เป็นฝันที่ชวนขนหัวลุกมากๆ แต่ก็ชวนให้หงุดหงิดว่า ทำไมตูถึงรีบตื่นฟะ เลยไม่ได้พิสูจน์เลยว่าไอ้นั่นน่ะ มันคืออะไร?
เริ่มแรกของเนื้อเรื่องในฝัน...มันมีอยู่ว่า เราไปคุ้ยชั้นหนังสือ ท่ามกางกองการ์ตูน พยายามหาการ์ตูนเรื่องหนึ่ง หาไปหามา ก็เจอ โอคะเรียว วอร์ เล่มที่หน้าปกสีเหลืองๆอ่ะ (จำชื่อไทยของอีกสำนักพิมพ์ไม่ได้แล้ว แต่มันประมาณว่า หอพักคู่แฝดอลวน หรืออะไรเนี่ย) แต่เล่มที่เราหยิบ มันคือเล่ม 6 (ซึ่งในความเป็นจริงมันไม่มี) เปิดดูหน้าท้ายๆ จะเห็นพระเอกกำลังคลานอยู่บนพื้นไม้กระดาน แล้วมีเงาผู้หญิงโผล่ออกมาในที่มืด.... ประมาณว่ามาถามว่า "นายมีคนอื่นอยู่ในใจแล้วเหรอ" (ไม่เห็นจะเกี่ยวกับเนื้อเรื่องจริงๆในการ์ตูนเรื่องนี้สักนิด -_-;;)
แล้วเราก็วูบ แบบว่า เหมือนกะเปลี่ยนจากเป็นคนอ่าน ไปกลายเป็นตัวละครในเรื่อง.... เป็นเราเองที่นอนง่อยอยู่บนพื้นที่เป็นไม้กระดาน (เหมือนบ้านแบบญี่ปุ่นที่โบราณๆหน่อย) แล้วก็รอบๆข้างมืดมาก ไม่มีคนที่เคลื่อนไหวอยู่ แต่ใกล้ๆกันมีคนที่รู้สึกว่าเป็นคนในบ้านอ่ะ นอนสลบอยู่หลายคน หนึ่งในนั้นที่ใกล้มือเราที่สุด เป็นเด็กผู้ชายเล็กๆ ชื่อ ชูเฮ (เพราะตัวเราในฝันเรียกชูเฮบ่อยมากๆ จนขนาดตื่นมาแล้วเลยยังจำได้....)
ตอนที่พยายามกระดิกตัวจะคลานไปหาชูเฮ ก็ปรากฏว่ามีเงาผู้หญิงสีขาวๆ ผมยาวๆ ใส่กระโปรงบานๆพลิ้วๆ เดินใกล้เข้ามา เรารู้สึกขนลุก... แบบว่าเหมือนขนที่ต้นคอมันตั้งได้เลย แล้วก็พยายามตะกายๆไปให้ถึงชูเฮ ตอนนี้ชูเฮฟื้นแล้ว แล้วก็พยายามเอื้อมมือมาหาเราอยู่ ในที่สุดท่ามกลางความสยดสยองและความพยายามเลือดตาแทบกระเด็น เราก็สัมผัสกับนิ้วของชูเฮได้ แต่ทำยังไงก็ขยับเข้าใกล้กว่านั้นไม่ได้ซักที ก็เลยได้แต่เอานิ้วมือเกี่ยวกันไว้
แล้วอยู่ๆก็รู้สึกว่า(ผี)ผู้หญิงนั่นเข้ามาถึงตัว แล้วก้มลงมาหายใจรดหูขวาของเรา (ตอนนี้รู้สึกเหมือนจริงมาก เพราะเรานอนตะแคงซ้ายอยู่ หูขวาเลยเปิดโล่งจริงๆ) เราก็แบบว่าสยองอ่ะ ขนลุก ฮือๆ แต่หนีไม่ได้อ่ะ ไปๆมาๆก็รู้สึกเหมือนโดนงับใบหู ตอนนั้นรู้สึกแบบว่า "กรี๊ดดดดดดด กลัวแล้วเจ้าข้าเอ๊ย ฮือๆๆๆ ปล่อยหนูปาย........ปล่อยหนูไปเตอะ" แถมยังรู้สึกเหมือนมีคนมาหายใจอยู่ข้างหูจริงๆด้วย แล้วที่โดนงับก็รู้สึกสมจริงมาก....ถ้าเลี้ยงหมาไว้ในห้อง ก็สงสัยจะตื่นมาโทษหมา ว่ามันมางับหูเราตอนหลับแน่ๆ ในฝันนั่น...ตอนยังไม่ตื่นอ่ะเรากลัวมากเลยล่ะ กลัวว่าถ้าเหลียวมองไปแล้วจะเห็นผีสาวหน้าเละๆ หรือน่ากลัวเหมือนซาดาโกะ ถ้าจะพูดให้ชัดก็คือ ในตอนนั้นเรากลัวที่จะมองเห็นผีมากกว่ากลัวที่โดนกัดหูอีก ก๊ากๆ แต่แล้วเราก็หันหน้าไปทางขวาเพื่อจะมองผีจนได้....(ก็คนมันอยากรู้นี่หว่า ว่าตัวอะไรมันงับหูข้อยอยู่)
จังหวะนั้นเราในความจริง ก็หันหน้าไปทางขวาด้วย ก็เลยทำให้รู้สึกตัวตื่นขึ้น (ดีนะที่ลืมตามาดูแล้วไม่มีอะไรในความมืด....) ใจหนึ่งก็โล่ง ที่รู้ว่าแค่ฝัน แต่อีกใจหนึ่งก็เคือง ว่าทำไมรีบตื่นนัก ไม่งั้นในฝันอาจจะได้รู้แล้วว่าผู้หญิงนั่นมันคืออะไร.... (ก็คงเป็นผีน่ะแหละ แต่สงสัยว่าผีอะไร หน้าตาเป็นยังไง มาทำไม พูดอะไร ฯลฯ)
พอพยายามจะนอนต่อ ก็ดูนาฬิกาข้อมือ ตอนนั้นน่าจะประมาณตี 5 ครึ่ง เอ เขาบอกว่าฝันใกล้รุ่งจะเป็นความจริง? กั่กๆ แต่ฝันเพ้อเจ้อที่เกิดเพราะไข้นี่คงไม่นับนะ.... หวังว่าไม่นับ เพราะเราก็ไม่อยากเจอผีในชีวิตจริงหรอก แค่ในฝันก็น่ากลัวพอแล้ว บรื๋ออออออออ
