ที่อยากได้เวลามากกว่านี้ เพราะทุกวันนี้ใช้เวลาสิ้นเปลืองมาก (ฮา) งานที่ควรจะเสร็จใน 7 วัน บางทีเสร็จแบบตาลีตาเหลือกในวันที่ 7 พอดี บางครั้งถ้าเหลวไหลมากหน่อยก็ปาไป 8 หรืออาจถึง 10 วัน (บู่วววว)
ถามว่าเอาเวลาไปทำอะไรหมด?
พักนี้สุขภาพไม่ดี อารมณ์ไม่ดี เลยหากิจกรรมทำ เสริมสุขภาพและผ่อนคลายอารมณ์ค่ะ ทั้งตีแบด (ซึ่งตีทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 วันมานานเป็นปี ๆ แล้ว) ไปว่ายน้ำ+อบไอน้ำ (นาน ๆ ครั้ง เมื่อเพื่อนโทรมาชวนและขับรถมารับ) ไปเรียนโยคะสัปดาห์ละ 1 class
แต่จะว่าไปไอ้ที่ว่ามาทั้งหมดนั่นไม่ได้เป็นการใช้เวลาแบบหมดเปลืองเลยนะ เพราะมันมีประโยชน์
ไอ้ที่ทำให้เปลืองน่ะคือการนอน.... นอนกินบ้านกินเมืองจริง ๆ นี่ถ้านอนเกินเวลาแล้วบ้านเมืองแหว่งล่ะก็ ป่านนี้โลกคงแหว่งไปถึงอลาสก้าแล้ว!
แต่ที่ทำให้อยากได้เวลามากกว่านี้ เพราะเริ่มรู้สึกว่าเราละเลยญาติสนิทมิตรสหายมากไปหรือเปล่า เพราะนี่ก็อีกแค่สองสามวันจะถึงวันคล้ายวันเกิด คุณป้า(พี่สาวแม่) ที่เชียงราย ส่งพัสดุมาให้ พร้อมจดหมายสั้น ๆ บนกระดาษ 1 ใบ
คุณแม่บอกว่าให้โทรหาป้าซะ
เราก็งอแง ไม่ค่อยอยากโทร เพราะปรกติก็ขี้เกียจคุยโทรศัพท์ ไม่ชอบคุยโทรศัพท์ และมักจะรำคาญโทรศัพท์อยู่แล้ว แต่ก็นะ.... โทรก็ได้
พอโทรไปแล้วรู้สึกว่า ดีนะที่โทร เพราะคุณป้าสองคนคิดถึงมาก คุยโทรศัพท์ไปก็ร้องไห้ไป (แค่หลานโทรหา ซึ้งขนาดนี้เชียว?)
ก็ทำให้มานั่งสะท้อนถอนใจ ว่าเราละเลยญาติผู้ใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?
ส่วนหนึ่งอาจเพราะไม่ได้เจอกันหลายปีเหลือเกิน คิดถึง พอได้ยินเสียงย่อมอดไม่ได้ เผลอน้ำตาซึม อีกส่วนอาจเพราะคุณป้าอายุมากแล้ว อ่อนไหว บ่อน้ำตาตื้น แต่ที่แน่ ๆ เพราะเราห่างเหินเกินไปชัวร์....
ช่วงนี้ใส่ใจตัวเองขึ้นมาก ดูแลสุขภาพตัวเองเคร่งครัดดี พยายามกินข้าวให้ตรงเวลา ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ไม่เหมือนเมื่อก่อน ที่ใช้ชีวิตไม่ถูกสุขลักษณะอย่างแรง
แต่ก็อยากทำให้ดีกว่านี้ คือเผื่อแผ่เวลาและความเอาใจใส่ไปให้ญาติผู้ใหญ่ด้วย
พูดเหมือนง่ายนะ.... แต่ทำยาก ยิ่งนิสัยหาความคงที่ไม่ได้ ไม่เคยทุ่มเทอะไรได้เสมอต้นเสมอปลาย แถมยังไม่ค่อยมีความรับผิดชอบ ไม่มีวินัยกับตัวเองเนี่ย
เอาเหอะ.... ทำยากไม่ได้หมายความว่าทำไม่ได้นี่เนอะ....
แล้ววันนี้คุณเอาใจใส่ตัวเองและคนรอบข้างอย่างพอเหมาะหรือยังคะ?
