วันนี้ไปนั่งคุยกับหลาย ๆ คนมา ทั้งในอินเตอร์เนต และในชีวิตจริง ค้นพบว่ามีละครที่ตกหล่นไปหลายเรื่องเลยทีเดียว
แต่ก่อนอื่น ตอบ comment จากหน้าที่แล้วก่อนนะคะ
Gaspark - ไอ้ "ดื่มนมก่อนนอนแล้วอย่าลืมแปรงฟัน" นี่เป็นคำสอนที่ดีมากเลยนะคะ เพราะเราคิดว่าสำหรับเด็ก ๆ แล้ว ตัวการ์ตูนหรือดาราที่เค้าชื่นชอบจะมีพลังโน้มน้าวมากกว่าผู้ใหญ่ในครอบครัว ทำให้ปลูกฝังอะไรได้ง่ายกว่าสอนสั่งกันเองเสียอีก ถ้ามีการ์ตูนหรือรายการสวมชุดตุ๊กตา ที่สอนเรื่องทั่ว ๆ ไปในชีวิตประจำวันได้ อาจจะช่วยพ่อแม่ได้มากค่ะ แต่พูดแบบนี้จะมีใครหาว่าขี้เกียจเกินไปรึเปล่าคะเนี่ย เอิ๊ก ๆ
K9 - จำไม่ได้เลยค่ะว่ามิติมืดฉายตอนไหน จำได้แค่ว่าเห็นไตเติ้ลเป็นรูปพระจันทร์เท่านั้น (ซึ่งอาจจะจินตนาการขึ้นมาเองอีกต่างหาก หงิก...)
SRP - เพิ่งจำได้ว่าการ์ตูนหลังข่าวมันเปลี่ยนเรื่องไปเรื่อย ๆ.... มิน่าถึงได้นึกไม่ออกว่าดูอะไรกันแน่ มีเยอะไปหมด แต่ที่จำได้คือโลโก้ที่เป็นรูปสิงโตอ่ะ ก่อนฉายหรือหลังฉายการ์ตูนแล้วจะมีเครดิตขึ้น ก็จะมีรูปสิงโตมาคำรามโฮก ๆ อยู่ในวงโลโก้ คงเป็นเครื่องหมายการค้าของผู้ผลิตการ์ตูนมั้ง แต่นึกไม่ออกแล้วว่าโลโก้สิงโตนี่มีเรื่องไหนบ้าง
リリース - แหม สมัยนั้นเช่า Laser Disc แผ่นละ 20-30 บาทต่อวันเองมั้งคะ??? (และปรกติคุณพ่อก็จะงก เช่ามาแล้วรีบดูแล้วอีกวันเอาไปคืนเลย) คือจำได้ว่าถูก แต่ก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกันเพราะยังไงก็ไม่เคยจ่ายเงินเองน่ะค่ะ เวลาไปเลือกหนัง บางทีคุณพ่อจะให้ไปช่วยเลือกด้วย แต่ก็ไม่เคยควักสตางค์ ฮ่า ๆ (ถ้าเด็กจ่ายเองก็คงแพงโขอยู่ เพราะค่าขนมมีนิดเดียว - แต่เกิดมาเป็นดาวไถ สบายไปกว่าครึ่งค่ะ) ปรกติจะเลือกแต่หนังการ์ตูนของดิสนีย์ค่ะ เออถ้าจำไม่ผิด Lion King ภาคแรก ก็ออกตอนยุคเลเซอร์ดิสก์นะคะ เพราะได้เช่าแผ่นเลเซอร์มาดูเหมือนกัน
rokjitjung - อืมนั่นสิ การ์ตูนมีสั้นมาก คิดว่า 15 นาทีหรือเปล่าคะ ไม่แน่ใจ?
หมูทอดซามะ - ที่บ้านก็เล่นเกมกันหนักเหมือนกันค่ะ ไว้ entry หน้าจะมาเล่าให้ฟัง หุ ๆ
Lamparm - สายฟ้าาาาา สลาตัน~ ทำนองเพลงมันพอจะคุ้นหูอยู่ในสมองเหมือนกันค่ะ แต่สงสัยไม่เคยดูแบบต่อเนื่องเลยจำไม่ได้แล้วว่าเนื้อเรื่องเป็นยังไง
देवता™ - ที่ว่ามานั้น ไม่รู้จักเลยสักเรื่องค่ะคุณลุง T^T
@eltshan@ - แหม ทันแบบนั้นอาจจะประมาณว่าเราอยู่มัธยม แพนด้าอยู่ประถมก็ได้นะ! ยังไงก็เป็น "เด็กยุคเดียวกัน" จะรู้จักเหมือนเราก็ไม่แปลก อิ ๆ
D û D e ` z - คุณพ่อกับคุณแม่จะเล่นสนุกกับลูกแทบทุกอย่างค่ะ ทำให้คุยกันได้อย่างถูกคอและเปิดอกได้มากเหมือนเป็นเพื่อนวัยเดียวกันเลย มีสิ่งบันเทิงอะไรก็แบ่งกันใช้แบ่งกันดูแบ่งกันฟังในบ้าน แต่มันจะแย่อยู่อย่าง คือทำให้เรามีรสนิยมฟังเพลงแบบคนแก่ค่ะ อะฮือ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ --- เกราะเพชรเจ็ดสี ชื่อคุ้น ๆ เหมือนกันค่ะแต่จำไม่ได้
screen - ส่วนตัวแล้วคิดว่าการจัดเรทติ้งรายการทีวีเป็นเรื่องที่เป็นระเบียบดีค่ะ แต่ยังขาดขั้นตอนและปัจจัยเสริมหลาย ๆ อย่าง รวมทั้งมาตรการบังคับสำหรับการปฏิบัติจริง เลยทำให้นโยบายจัดระเบียบนี้ยังไม่แสดงประสิทธิภาพได้มากเท่าที่ควรจะเป็น
PseudoMedicine_(｡◕‿◕｡ )/ - ชอบทะเลเลยดูปะการังสีดำ... ชอบดาราศาสตร์เลยดูสะพานดาว อ่า....มันเป็นชื่อเรื่องที่หลอกให้เด็กฝันลม ๆ แล้ง ๆ แล้วก็ทำลายความฝันของเด็ก ๆ สินะคะ ><;;
hiney* - เทพธิดาดาวดำ ไม่ได้ดูแฮะ... แต่ขวานฟ้าหน้าดำนี่ฮิตมากเลยนะในหมู่เด็ก ๆ เพราะตัวเอกของเรื่องเป็นเด็กรึเปล่า?
uregus - สวรรค์เบี่ยงไม่ได้ดูค่ะ ที่จริงเราก็เหมือนคุณนั่นแหละค่ะ ตรงที่ไม่ได้ดูละครทีวีมานานแล้ว พอดีเป็นคนค่อนข้างขี้เกียจ และไม่ค่อยมีความสม่ำเสมอในการติดตามรายการต่าง ๆ เพราะงั้นจะไม่สามารถดูอะไรที่ต่อเนื่องนาน ๆ ได้ มันต้องมีลืมดูบ่อย ๆ จนได้สิน่า.... เลยตัดปัญหาด้วยการไม่ดูค่ะ ฮ่า ๆ
LittleLee - ฮ่า ๆ เจอคนคอเดียวกันแล้วใช่มั้ยคะเนี่ย อิ ๆ ติดมากค่ะบิ๊กซีนีม่า
saya chan - คนทิพย์ไม่รู้จักค่ะ แต่โดนล้อว่าขวานฟ้าหน้าดำนี่.... แหม ใจร้ายจัง เราเองก็ดำมากค่ะ เพราะชอบว่ายน้ำเลยเกรียมแดดสุด ๆ แต่ถ้าจำไม่ผิดจะไม่เคยโดนล้อค่ะ คงเพราะเพื่อนสมัยประถมเป็นผู้หญิงทั้งนั้น จะไม่ล้อเลียนรูปลักษณ์ภายนอกกัน
-เพิ่มเติม-
pisces - อุ๊ย โซโรนี่ของชอบเลยค่ะ แต่อีกสองเรื่องจะจำเนื้อเรื่องไม่ค่อยได้ เพียงแค่หลับตาแล้วเห็นภาพการ์ตูนอยู่เลือนลางในความทรงจำเท่านั้น
ซูเนะโอะ - ทายาทอสูร.... ใช่มั้ยคะ ><;;
เอาล่ะ ต่อไป เรามาดูกันว่าความแก่ไม่ปราณีใคร.... อุ๊บไม่ใช่ค่ะ มาดูกันว่าจะรำลึกอดีตกันได้ถี่ถ้วนแค่ไหน จากที่เขียนไว้หน้าก่อนนี้ ขาดตกไปเยอะมากค่ะ
ละคร
- สามหนุ่มสามมุม (อันนี้น่าจะตอนค่อนข้างโตแล้วนะคะ อย่างน้อยน่าจะมัธยมแหละ เพราะรู้สึกถ้าจำไม่ผิดจะเป็นละครที่บทออกแนวสมัยใหม่) แต่ก็ไม่ได้ติดตามสม่ำเสมอ
- ทายาทอสูร (ไม่ได้ดูหรอกค่ะ มันน่ากลัว เวลาเปิดมาเจอก็เปลี่ยนช่องหนี) แต่จำชื่อได้ แล้วก็จำได้แม่นว่ามีปิศาจตะขาบ สยดสยองมาก
- ศีรษะมาร คราวก่อนลืมไป แต่มีคอมเมนท์ที่ทำให้นึกได้ เราจำเพลงได้เลือนลางค่ะ "ศีรษะมาร มันตามมาหลอนมาหลอกทำร้ายทำลายชีวิต...." อะไรประมาณนี้ แต่ก็ไม่ได้ดูเช่นกัน
- ตุ๊กตา มีคนทักท้วงค่ะ ว่าชื่อเรื่องมันตุ๊กตาเฉย ๆ ไอ้ตุ๊กตาจ๋านั่นมันเนื้อเพลงค่ะ เหอ ๆ เค้าว่าเป็นเรื่องของเด็กที่ถูกลักพาตัวไปแล้วขังไว้ในโรงงานทำตุ๊กตาใช่ไหมคะ? แต่ไม่รู้ทำไมตอนเด็ก ๆ เราถึงฝังใจว่ามันคือหนังผีอ่ะค่ะ.... แล้วก็กลัวตุ๊กตารูปคนมาก ๆ เลย คือไม่ชอบอย่างมาก เพราะฉะนั้นไม่ว่าตอนเด็กหรือตอนโต จะมีแต่ตุ๊กตายัดนุ่มรูปสัตว์ค่ะ ไม่มีตุ๊กตารูปคน (อ่า ยกเว้นบาร์บี้ไว้อย่างนะคะ ฮ่า ๆ)
- อุบัติเหตุ ที่คุณพี่สิเรียมเล่น ดูไม่ค่อยปะติดปะต่อ แต่จำเนื้อเรื่องคร่าว ๆ ได้ ว่าใครขับรถชนใครแล้วถูกกล่าวหายังไง เพราะเหตุใด บลา ๆ ๆ ทำนองเพลงประกอบละครยังจำได้เลือน ๆ ลาง ๆ
- ข้าวนอกนา อันนี้จำได้แม่นว่าสมัยก่อนประถม 6 แน่ ๆ เพราะตอนเรียนประถมปีไหนสักปี คุณครูที่สอนวิชาดนตรีเคยเอาเทปประกวดร้องเพลงมาฉายให้ดูในชั่วโมงเรียน แล้วมีผู้ประกวดท่านหนึ่งร้องเพลง "เกลียดคนสวย" เธอใส่อารมณ์ได้สุด ๆ มากค่ะ แอคติ้งก็แจ๋วมาก เสียงก็แสนจะมีพลัง พอดีเพลงนี้เป็นเพลงประกอบละคนข้าวนอกนาน่ะค่ะ ....แต่ที่จริงไม่ได้ดูละครเรื่องนี้หรอกค่ะ จำได้เพราะเพลงเท่านั้นแหละ
- ชีวิตเปื้อนฝุ่น เรื่องของเด็กด้อยโอกาสในสังคมไทย... เรื่องนี้น่าจะฉายตอนเราโต ๆ แล้วนี่แหละค่ะ แต่ดูไม่ค่อยปะติดปะต่อ จำเนื้อเรื่องไม่ได้แล้ว
- ตะวันชิงพลบ จำเพลงได้... ตะวัน ชิงพลบ ชิงตกจากฟ้า~~ (แต่ไม่ได้ดูอีกละ)
- ลอดลายมังกร น่าจะเป็นสมัยที่โตแล้วนะคะ แต่ก็ไม่ได้ติดตามดู เลยจำเนื้อเรื่องไม่ได้อีกแล้ว รู้แต่ว่าเป็นเรื่องในบ้านของครอบครัวใหญ๋มาก ซึ่งเป็นชาวจีนที่มาตั้งรกรากในไทย
- เอ่อ เรื่องที่พระเอกชื่อโกโบริ กับนางเอกชื่ออังศุมาลินนี่ ชื่อเรื่องชื่ออะไรนะคะ คนแก่สมองเสื่อม นึกไม่ออกซะงั้น =_=;; แง้ จำได้ว่าดูเพราะชอบเพลง (อีกแล้ว....) ค่ะ เพลงคู่กรรม เออ ชื่อเรื่องมันก็ชื่อคู่กรรมนี่นา เอิ๊ก.... (พอดีตอนพิมพ์ ๆ มาเรื่อย ๆ จนถึงเรื่องเพลง ได้นึกถึงท่อนสุดท้ายของเพลง ท่อนที่ว่า "...ใต้ต้นลำพูรอคู่กรรม" เพื่อนึกชื่อเพลง งืม ๆ) เอาเป็นว่า ไม่ได้ดูตลอด เพราะชอบมานั่งรอดูตอนท้ายเรื่อง ที่จะมีเพลงปิดท้ายตอนจบ เอิ๊ก...
เอ่อ ละครแต่ละเรื่องที่ยกมานี่ แทบจะ "แค่จำชื่อเรื่องกับเพลงได้" เท่านั้นเองนี่นา ไม่ค่อยได้ดูจริง ๆ เสียหน่อย แป่ว... เพราะงั้นสรุปได้ว่าตัวเองเป็นคนขี้เกียจเลยไม่ติดตามดูละครไทยเรื่องยาวค่ะ (แต่ทีหนังจีนกำลังภายในนี่ตามดูได้ตามดูดีเนอะ....)
การ์ตูน
- การ์ตูนต่าง ๆ ของ Walt Disney แต่ต้องให้คุณพ่อเช่าแผ่นมาดู เพราะเหมือนว่าสมัยนั้นไม่มีฉายทางทีวี
- Tom & Jerry ลืมไปได้ไงเนี่ย ดูออกจะบ่อย.... แม้ว่ามันจะวิ่งไล่กันซ้ำซากน่ารำคาญอยู่บ้าง แต่ก็มีตอนที่เราชอบเหมือนกัน ส่วนมากจะเป็นตอนที่มีอะไรซึ้ง ๆ เรียกน้ำตา อย่างเช่นทอมสงสารเจอร์รี่ ไล่จับแทบตายแต่พอจับได้แล้วดันฆ่าไม่ลง เลยปล่อยไปซะงั้น ตัวละครมันชอบทำหน้าโศก ๆ เรียกคะแนนสงสารจากคนดูเหลือเกิน
- นินจาฮาโตริ พอดีมีคนพูดถึงการ์ตูนเรื่องนินจาอย่างอื่น เลยทำให้นึกถึงฮาโตริขึ้นมาได้
- หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ Kenshiro (Hokuto no Ken ?) ตอนนั้นยังเด็ก ดูแล้วเครียด ไม่เข้าใจว่าทำไมโลกไม่ยุติธรรม เวลามีตัวร้ายที่ชื่นชมพระเอกจนกลับตัวกลับใจ หันมาช่วยเหลือหรือทำความดีทีไร มันต้องตายทุกทีสิน่า....
- Saint Seiya pattern คล้าย ๆ เคนชิโร่.... มีคนตายบ่อย ๆ เรียกน้ำตาอยู่เรื่อย
- ผีน้อยคิทาโร่ ที่มีผีกำแพง ผีกระดาษ ผีร่ม แล้วก็มีคุณพ่อหรือคุณปู่นี่แหละเป็นผีลูกตา...
- คิวทาโร่ ตอนเด็ก ๆ ไม่รู้ภาษาญี่ปุ่น เวลาไตเติ้ลคิวทาโร่มาจะร้องตามว่า "คิว คิว คิว คิวกิ๊ดตะกิ๊ด~" จนบัดนี้ก็ยังไม่รู้ว่าเนื้อเพลงจริง ๆ มันว่ายังไงหรือแปลว่าอะไร 555
- เรื่องอะไรไม่รู้ที่ตัวเอกใช้ร่มมีลายหมุน ๆ เป็นวงก้นหอย เวลาใช้จะกางร่มให้คนจ้องร่มแล้วสะกดจิต (เพื่อนกระแซะมาบอกค่ะว่า เฮนเบะ)
- เรื่องอะไรไม่รู้ที่นางเอกเป็นเด็กผู้หญิง มีกระจกใช้แปลงร่างออกไปผดุงคุณธรรม เวลาอัพเกรดกระจกเป็นกระจกรุ่นใหม่ พลังจะมีมากกว่าเดิม ก๊ากกกกกกกกกก (คุณ K9 บอกว่า "อั๊กโกะจัง")
- การ์ตูนที่ทำจากนิยายคลาสสิค เช่น 4 ดรุณี (รู้สึกว่ามีเรื่องอื่นอีกเยอะ จะอยู่ในเซ็ต อะไร Tales Tales นี่แหละ Grims' Tales หรือเปล่านะ... จำไมได้แล้ว)
- คุณพ่อ ย. โย่ง Daddy Long Legs
- โดราเอม่อน entry ที่แล้วเราลืมไปได้ไงเนี่ย ไม่น่าให้อภัยอย่างมาก!
- Sailor Moon เพื่อน(คนเดิมกับเรื่องเฮนเบะ)สะกิดเตือนมาค่ะ แหม.... ที่ลืมไปเนี่ยเพราะไม่ค่อยได้ดูหรอก! (พยายามจะแก้ตัวว่าไม่ได้หลง ๆ ลืม ๆ ?) จำได้ว่าอ่านของหมึกจีนค่ะ ที่เล่มหนา ๆ หนัก ๆ ขนาดหล่นใส่หัวแล้วคอย่นได้ พี่สาวเป็นคนซื้อมา เราเองก็อ่านแล้วชอบหน้ากากทักซิโด้มากค่ะ (เป็นโรคชอบจอมโจรใส่หน้ากากค่ะ ฮ่า ๆ) ตอนดูทีวีก็รอดูแต่หน้ากากทักซิโด้ แต่เหมือนว่าฉากปรากฏตัวในการ์ตูนทีวีมันจะฟุ้ง ๆ เลี่ยน ๆ มากกว่าในหนังสือ บวกกับคิดว่าอ่านการ์ตูนแล้วก็รู้เนื้อเรื่องหมดแล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องดูทางทีวีอีก สุดท้ายเลยเลิกดูไป อิ ๆ
- อิคคิวซัง อันนี้อยากขยายความหน่อย ว่าตอนนั้นดูแล้วคิดว่าชินเอม่อนซังหล่อมาก หล่อที่สุดเท่าที่หนูเคยเห็นมา! (ถึงจะคางตูดก็เถอะ) ตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่าหล่อดีนะ (ประมาณว่า ใช้ได้ไม่เลว) เวลาดูอิคคิวซัง จะไม่ได้จดจ่ออยู่แต่การดูว่าอิคคิวซังไขปริศนาได้หรือเปล่า แต่ก็รอดูด้วยว่าชินเอม่อนซังจะโชว์ฝีมือดาบเท่ ๆ อีกมั้ย! แต่ก็ไม่ได้คิดเหมือนสมัยเด็กแล้วล่ะ ฮ่า ๆ แต่ถ้าจำไม่ผิด เราคงจะชอบความซาดิสต์และความมาโซฯมาตั้งแต่เด็ก เพราะประทับใจตอนที่ชินเอม่อนซังจะคว้านท้องตัวเองต่อหน้าท่านโชกุนมาก ๆ.... มักจะคอยลุ้นอยู่บ่อย ๆ ว่าวันนี้จะมีฉากตื่นเต้นแบบนั้นอีกรึเปล่านะ! *โบกมือเรียกคนอ่าน อ๊า อย่าค่ะ อย่าเพิ่งหนีไปไหน อ่านต่อก่อน ฮือ ๆ ๆ*
- ฯลฯ
มาดู ๆ แล้ว โอ.... นี่เราเน้นหนักไปทางการ์ตูนนี่นา
รายการมีสาระ
- กระจกหกด้าน (จำได้ว่าดูแล้วไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ เหมือนเนื้อหาสาระมันจะยากไปสำหรับเด็กหรือเปล่า?)
- รักลูกให้ถูกทาง (อันนี้น่าจะสมัยใหม่หน่อย คิดว่าน่าจะเป็นช่วงม.ปลาย ที่ดูเพราะเหมือนว่ารายการนี้มีต่อกับการ์ตูนตอนเย็นหรือไม่ก็หนังจีนสักเรื่อง พอดีเป็นช่วงเวลาที่ยังไม่ได้ลุกหนีทีวี)
- จดหมายเหตุกรุงศรีฯ รู้สึกจะเห็นมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว ถ้าจำไม่ผิดของช่อง 7 ชอบมากเพราะชอบดูสถาปัตยกรรมกับประติมากรรม แล้วรายการนี้เค้าชอบเอาของเก่า ๆ มาพูด มาเล่า หรือมาอธิบาย ดูแล้วเพลินดี
- สัมผัสที่ 6 "อุบัติเหตุป้องกันได้ถ้าไม่ประมาท" เป็นเหตุการณ์สมมติ ทำเพื่อเตือนคนว่าถ้าประมาทแบบโน้นแบบนี้ อาจเกิดอุบัติเหตุแบบไหน เป็นรายการสั้นที่ดีมาก ๆ ค่ะ ชอบดูมาก
อื่น ๆ
- หนูทำได้ (แป๊น ๆ แป๊น ๆ~!) อันนี้จำได้แม่นว่าช่วงประถม ไม่รู้ปีไหน แต่ต้องก่อนป. 6 เพราะพิมพ์จันทร์ พิธีกรร่วมของรายการนี้เป็นเพื่อนร่วมรุ่นที่โรงเรียนประถม (ว่าแต่รายการนี้จัดอยู่ในประเภทเกมโชว์หรือเปล่านะ?)
- โหด มัน ฮา เป็นเด็กกระแดะค่ะ เกมโชว์ของไทย(นอกจากอันบน)ไม่ดู ดูของญี่ปุ่น
- รายการนี้มีชื่อไทยว่าอะไรไม่รู้ นึกไม่ออกค่ะ แต่เป็นของ David Copperfield แสดงมายากล จำได้ว่าดูตอนดึก ๆ ตอนนั้นน่าจะมัธยมต้นแล้ว ถ้าจำไม่ผิด....ตอนที่ฉายตอนสุดท้ายอำลาวงการ (หรือแค่หมดซีซั่น?) เค้าแสดงกลที่ยาก(อันตราย?)ที่สุด รู้สึกจะเป็นล่ามโซ่ ใส่กุญแจมือ แล้วโยนเดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ลงไปในแทงค์น้ำ ให้เค้าหนีออกมาให้ทันเวลา บลา ๆ ๆ พอรายการนี้อวสานแล้วก็ไม่มีอะไรน่าดูให้ดูแทนอีกเลย (จำไม่ได้แล้วว่าทีวีเอาอะไรมาฉายแทนในช่วงเวลานั้น) เราเศร้ามากค่ะ อยากดูอีก T^T
หนังฝรั่ง
- บ่ายวันเสาร์ต้องหน้าติดจอค่ะ ดูคุณพี่(เพื่อนถามว่า พี่แน่เหรอ ไม่ใช่ลุงรึ? เอิ๊ก) Harrison Ford เล่นเป็น Indiana Jones โอ้วกรี๊ดกร๊าด เท่บาดใจ
- เรื่องอะไรก็ไม่รู้ ออกแนวไซ-ไฟ พระเอกน่าจะชื่อ Gordon แต่จำไม่ได้ว่าเป็นเรื่องสั้นหรือซีรี่ส์ยาว
- ดูแทบทุกเรื่องที่คุณพ่อเช่า Laser Disc มาดูค่ะ
- แมคกายเวอร์ เพื่อนสะกิดบอกเลยเพิ่งจำได้ค่ะ คุณพ่อชอบมาก เราเลยได้ดูด้วย ชอบเหมือนกันค่ะ พระเอกฉลาดมีไหวพริบเอาตัวรอดดีมาก ๆ เลย
เฮ่อ.... น่าจะหมดเท่านี้มั้งคะ แหะ ๆ หวังว่าคงไม่มีเรื่องไหนตกสำรวจแล้วนะ
ป.ล. ห้ามใครทักนะคะว่า การรำลึกความหลังคืออาการบ่งบอกถึงความแก่ ไม่งั้นมีเฮค่ะ!
*เหล่ด้วยสายตาตี่ ๆ ชวิ้งค์!*
edit @ 24 Apr 2008 01:25:45 by Valentino
edit จัดบรรทัดค่ะ
เคยดูเกือบทุกเรื่องเลยโดยเฉพาะ การ์ตูน ละครกะ หนังนี่ต้องเรียกว่า เคยเห็นมากก่า เหอะๆ เวบาเดินผ่าน ทีวีเครื่องอื่นในบ้าน
)ขายาวเหรอค่ะ
