สวัสดีค่ะ...ไม่ได้มาอัพซะนาน แบบว่าไปญี่ปุ่นมาประมาณ 9-10 วัน เพิ่งกลับก่อนกลางเดือนมาหมาด ๆ นี้เอง แต่ยังแอบขี้เกียจอยู่ เลยยังไม่ได้เอารูปมาย่อและอัพลงบล็อก (แฮ่)

พอดีเมื่อวานนี้มีเรื่องอยากเขียน...มาก! แต่มัวแต่อู้ และเล่นเกม กว่าจะรู้ตัวก็ดึกแล้ว เลยรีบไปนอน (ฮา) ก็เลยรวบยอดมาอัพบล็อกวันนี้แทนค่ะ

เมื่อวานนี้นัดเจอกันกับเพื่อนรักที่ซีคอนค่ะ ขาไปตอนแรกกะว่าชิล ๆ จะเดินไปขึ้นรถแท็กซี่หรือไม่ก็รถเมล์ที่ฝั่งตรงข้ามบ้าน เพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายจากการให้แท็กซี่ไปกลับรถ... แต่พอเดินออกจากบ้าน เอ่อ แม่เจ้า!!! แดดแผดเผาสุดฤทธิ์ ยิ่งเพิ่งกลับจากญี่ปุ่นที่แสนเย็นฉ่ำ (จนตัวสั่นหงึก ๆ) ก็ยิ่งมีภูมิต้านทานความร้อนน้อยค่ะ เลยเลิกล้มการข้ามฟาก มายืนโบกแท็กซี่ที่หน้าปากซอยหมู่บ้านแทน

คันแรก... ฟ้าวววว เลี้ยวเข้ามาจอดเทียบอย่างสวยงาม แต่พอถามว่า จะไปซีคอนค่ะ ไปมั้ย พี่แกก็หัวเราะแหย ๆ แล้วส่ายหน้า งืม ๆ ๆ ไม่ไปก็ไม่เป็นไร โบกคันอื่นก็ด้ะ!!! คันที่สองมาแล้ว ชูแว้บ.... จะไปซีคอนค่ะ ไปได้มั้ย?  คราวนี้คิดนานค่ะ... ประมาณ 15 วินาทีเห็นจะได้ แล้วยังเหลียวหลังกลับไปส่องแถวรถติดไฟแดงทางสี่แยกด้วย เหมือนจะประเมินความคุ้ม... ของการวิ่งรถระยะสั้นแบบมิเตอร์แทบไม่ขยับ กับการไปทนติดอยู่ในการจราจร แต่สุดท้ายคุณคนขับก็ตอบตกลง...

เส้นศรีนครินทร์รถติดแน่นเหมือนกันค่ะตรงแถว ๆ สี่แยก เราเลยบอกให้พี่เค้าวกรถเข้าซอยด้านหลัง ไปออกอุดมสุข แล้วใช้วิธีเลี้ยวขวาไป (ถ้าจากบ้านเรา ตรงไปกลับรถทางโน้น ก็ต้องกลับมาแล้วตรงไปทางซีคอน)  เส้นอุดมสุขไม่ติดเท่าศรีนครินทร์ เราเลยติดอยู่ที่สี่แยกแค่ไฟแดงเดียว (อีกทางคงติดประมาณ 4 ไฟแดง) แล้วก็ไปถึงซีคอน... คุณพี่แกถามว่าจะลงฝั่งไหน สะพานลอยหรือไปวนมาหน้าซีคอน เราคิดว่าพี่เค้าคงอยากกลับไปทางเดิมอ่ะนะ ก็เลยบอกเค้าว่า พี่อยากกลับไปทางโน้นใช่มั้ย ถ้าใช่ก็ไปกลับรถเลย เดี๋ยวลงหน้าห้าง... พี่เค้าก็จัดให้ มิเตอร์เพิ่งวิ่งถึง 51 บาท เค้าบอก เอา 50 แต่พอดีเรากำเหรียญไว้ในมือ 60 บาทแล้ว เลยให้เค้าไปหมดเลย พร้อมกับบอกขอบคุณมากที่รับเรามาส่ง เพราะคันอื่นเขาไม่รับ! พี่เค้าก็ยิ้มแหะ ๆ แล้วก็ออกรถไป...

ไปเจอเพื่อนก็ไม่มีอะไรพิเศษค่ะ ไอ้ที่แปลกมันอยู่ตอนขากลับ

คือมันร้อนมาก ก็กะจะขึ้นแท็กซี่กลับหรอก แต่ขนาดขามา วันนี้ยังโดนปฏิเสธ ขากลับมันยิ่งมิเตอร์วิ่งน้อยกว่า... มันต้องโดนแน่ ๆ !!! เมื่อก่อนก็เคยโดนปฏิเสธ 4 คันรวดจนแทบกรี๊ดมาแล้ว หนนี้ขี้เกียจเสียสุขภาพจิต เลยไปขึ้นรถเมล์ค่ะ พอดี 145 แบบปรับอากาศ คันสีส้มผ่านมาถึง... เลยตัดสินใจขึ้นคันนั้น 10 บาทที่เตรียมไว้ในมือ (เพราะตอนกลับมาถึงเมืองไทย ได้ข่าวจากดาร์ลิ้งค่ะว่ารถเมล์(ธรรมดา)จะขึ้นจาก 8 บาทเป็น 10 บาท) เลยต้องกลับเข้ากระเป๋า แต่ยังไม่ทันหยิบแบงค์ยี่สิบออกมา ก็ได้ยินพี่ผู้หญิงคนที่ดูเหมือนกระเป๋ารถเมล์ตะโดนเรียกผู้โดยสารจากแถว ๆ ป้ายว่า

"ไปปากน้ำมั้ยคะ ฟรีค่ะ ฟรี ไปปากน้ำฟรี"

เง้อ???

แล้วก็ถึงบางอ้อ เมื่อพนักงานชายอีกคนเดินมาแจกใบปลิวของคาร์ฟูร์ พร้อมร่ายสโลแกนยาวว่า "คันนี้ไม่เสียตังค์นะครับ คาร์ฟูร์สิบสองปี ขึ้นรถฟรีตลอดสายครับ" นอกจากนี้...พนักงานในรถทั้งหมด 3 คน (รวมคนขับ) ต่างก็ใส่เสื้อสีน้ำเงินที่มีคำว่า Merci THANK YOU และหมวกแก๊ปสีน้ำเงิน ติดเข็มกลัดของคาร์ฟูร์

อู้ว.... เหมารถเมล์มาโฆษณาเพื่อฉลองวันครบรอบเลยเหรอ ลงทุนโจ้ด ๆ

ก็....ดีนะ ประหยัดตังค์ เราก็ลงรถที่ป้ายรถเมล์ใกล้ปากซอย แล้วก็เดินประมาณ 300 เมตรเข้าหมู่บ้าน แต่....อยากบอกว่า แค่เดินออกมาขึ้นรถ กับเดินกลับเข้าบ้าน เท่านี้ก็รู้สึกว่าตัวมืดลงไปกว่าเดิมอีก 10% อ่ะ แดดประเทศไทยจงเจริญ! ฮูเร!

*****************

เรื่องแปลกวันนี้ที่เจอ เกิดบนชานชาลา BTS คือ มีประกาศค่ะประมาณว่า "รถไฟฟ้าสายสีลมมีเหตุขัดข้องบางประการจึงเกิดความล่าช้า ขออภัยในความไม่สะดวก" เออ เนื้อหาก็ไม่แปลกหรอก แต่ที่แปลกคือคำแปลภาษาอังกฤษที่ตามมา เค้าบอกว่า....  "Due to technical problems, Silom line... BTS sorry for any inconvenience." (โดยประมาณนะ จำประโยคทั้งหมดไม่ได้) ก็นึกว่าหูเพี้ยนหรือฟังตกไป.... แต่พอเค้าประกาศซ้ำ มันก็เหมือนเดิมค่ะ คำว่า "is delayed" (หรือ was delayed) ที่ควรจะมี มันหายไป!!!!!

จนเราลงรถไฟฟ้าที่สถานีอโศก ก็ยังได้ยินประกาศที่ไม่สมบูรณ์อันนี้เหมือนเดิม เลยรู้แล้วว่าตัวเองไม่ได้หูเพี้ยนแน่ มันหายไปจริง ๆ!!

หายไปไหน...

นั่นสิ....หายไปไหนอ่ะ?

ไม่รู้ว่าเสียงที่ประกาศ เป็นเทปหรือพูดสด แต่ฟังแล้วยังกับเหมือนเดิมเปี๊ยบทุกอย่าง เลยคิดว่าน่าจะเป็นเทปนะ และถ้าเป็นเสียงที่อัดไว้จริง ไม่ได้ประกาศสดซ้ำ ๆ ทุกรอบล่ะก็ สงสัยโปรแกรมขัดข้อง หรือการตัดต่อประโยคผิดพลาด เลยประโยคขาดหาย....รึเปล่า?

ก็เป็นวันที่ประหลาดอีกวันหนึ่งค่ะ

edit @ 17 Mar 2008 23:11:10 by Valentino